Γεφυρώνοντας τις διαφορετικότητες

Δημοτικό Θέατρο Πειραιά - Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017

Γεφυρώνοντας τις Διαφορετικότητες | Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2017

Καλλιτεχνική Διεύθυνση – δραματουργία: Νίκος Διαμαντής

Βοηθός: Χρήστος Χρυσανθόπουλος

Ημερομηνίες: 9-30/6/2017 | Τόπος: Πειραιάς

Με βασικό άξονα τις έννοιες οικονομία, φύλο και σεξουαλικότητα, καταγωγή, θρησκεία, διαχείριση της πόλης, οργανώνονται ισάριθμες ομάδες που αποτελούνται από επαγγελματίες σκηνοθέτες, ηθοποιούς, χορευτές, εικαστικούς, ιστορικούς, μουσικούς, περφόρμερς κ.α.. Οι συμμετέχοντες προσεγγίζουν διαφορετικές κοινωνικές δομές, φορείς αλλά και ποικίλες κοινωνικές ομάδες της πόλης του Πειραιά, με σκοπό να χτίσουν γέφυρες επικοινωνίας και να ανασυνθέσουν την κοινωνική, ηλικιακή, οικονομική, ιστορική, μορφωτική ταυτότητα των συμμετεχόντων, δημιουργώντας ένα πλέγμα συνεκτικότητας και αποδοχής της διαφορετικότητας. Τα βασικά τους εργαλεία είναι η φωνή, η γλώσσα, οι λέξεις, οι κινήσεις, η αλληλεπίδραση, ο αυτοσχεδιασμός, μέσω των οποίων θα εστιάζουν στο προσωπικό βίωμα απεικονίζοντας ένα ευρύτερο πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πλαίσιο.

Η δημιουργία αυτού του παλίμψηστου, θα ολοκληρωθεί με άξονα την ίδια την πόλη του Πειραιά και το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά. Η πόλη και οι δομές της καθορίζουν το στίγμα των ανθρώπων που θα λάβουν μέρος στο πρόγραμμα.

 

 

Μάνια Παπαδημητρίου

B.ound - το σκηνικό που φοβάται

της Christiana Lambrinidis

Μια παράσταση που πραγματεύεται το θέμα της ιθαγένειας. Άνθρωποι φερμένοι από αλλού και άλλοι γεννημένοι σε χώρες που δεν υπάρχουν πια. Άνθρωποι που είχαν πατρίδες μέχρι πριν λίγο και άλλοι που τους δεξιώνονται στις δικές τους πρέπει τώρα να αναγνωριστούν από την αρχή και να προσδιορίσουν τις σχέσεις τους υπό τις νέες συνθήκες, που και αυτές δεν είναι μόνιμες. Τι άλλο μένει να τους συνδέει εκτός από την αφήγηση των προσωπικών ιστοριών, της μνήμης του καθενός; Όμως πόσο η μνήμη ευνοεί την επικοινωνία; Ποιο κομμάτι της βοηθά στη σύγκλιση και ποιο θα οδηγεί πάντα σε αποκλίσεις; Τι να πετάξεις και τι να κρατήσεις, αν θες να συνυπάρξεις; Και τι χρειάζεται μια σκηνή θεάτρου για όλα αυτά; Χρειάζεται, γιατί η σκηνή μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς αυτό που μπορεί να μη θες να καταλάβεις, να προσεγγίσεις το βίωμα της οδύνης των ανθρώπων που δίπλα σου στερούνται τα αυτονόητα για σένα.

 

Μετάφραση: Νάνσυ Τρικαλίτη • Σκηνοθεσία: Μάνια Παπαδημητρίου • Σκηνικά - Κοστούμια: Άρτεμις Θεοδωρίδη • Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου • Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη • Βίντεο: Μάτα Καστρησίου • Αυτοσχεδιασμοί - Κίνηση: Αγγελική Καρυστινού • Παίζουν: Τάσος Αντωνίου, Ιουλία Γεωργίου, Γιώργος Γιαννακάκος, Καίτη Ιωαννίδου, Μάτα Καστρησίου, Μαρία Κόμη-Παπαγιαννάκη, Ιωάννα Μακρή, Ανδρέας Μαυραγάνης, Μάνια Παπαδημητρίου. [ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ]

Ντουέτο Κριστόφ Κα Ρολ

Στη σκιά των ήχων

Ηχητική βιβλιοθήκη με αφηγήσεις ονείρων

Από το 2007 η Carole Rieussec (Καρόλ Ριεσσέκ) και ο J-Kristoff Camps (Ζι-Κριστόφ Καμπ) συλλέγουν αφηγήσεις ονείρων και δη- μιουργούν μιαν ηχητική βιβλιοθήκη. Μετά το Παρίσι, την Μπαρτσελονέτ και τη Σετ στη Γαλλία, το Τορίνο, το Ζάγκρεμπ, το Κάιρο και άλλες πόλεις, το ντουέτο Kristoff K. Roll (Κριστόφ Κα Ρολ) καταφθάνει στον Πειραιά για να ηχογραφήσει αφηγήσεις ονείρων των κατοίκων. Οι Κριστόφ Κα Ρολ αναζητούν και έναν «μηχανισμό μετάφρασης» για τις αφηγήσεις των ονείρων, που να επιτρέπει να ξεχωρίσει το ηχητικό μέρος από τη σημασιολογία τους. Πίσω από κάθε σημείο με ακουστικά θα υπάρχει ένα μικρό ηχείο, το οποίο θα δημιουργεί ένα τρίτο σημείο –έμμεσης– ακρόασης, «θολώνοντας» την κυρίως αφήγηση. [ΠΛΑΖ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ]

Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου

Κωνσταντίνος Μίχος

Ιφιγένεια εν Αυλίδι

Οι θυσίες για να πλεύσουν τα πλοία. Αυτό είναι το θέμα της τραγωδίας του Ευριπίδη, την οποία διασκευάζει ο Κωνσταντίνος Μίχος κάνοντας να συναντηθούν δεκάδες επαγγελματίες ηθοποιοί και ερασιτέχνες, κάτοικοι, εργαζόμενοι και σπουδαστές του Πειραιά. Έχοντας στο παρελθόν χορογραφήσει έργα σε δημόσιους χώρους, όπως τα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας (2003), τα πρώην υπόγεια κρατητήρια των γερμανικών δυνάμεων κατοχής στο κτήριο της Ασφαλιστικής (2004), το Νοσοκομείο Σωτηρία (2005), αυτή τη φορά επιλέγει την πειραϊκή ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη και τις δεξαμενές συντήρησης των πλοίων. Το σώμα που πέφτει, πλακώνεται, ακρωτηριάζεται, καίγεται, ασφυκτιά, τολμά, προσφέρεται, συμπαρίσταται, περιμένει, παρουσιάζεται από χορευτές, ηθοποιούς, καθημερινούς ανθρώπους μέσα από αφηγήσεις των ίδιων των εργαζόμενων. Συμμετέχουν, μετά από ανοικτό κάλεσμα, σπουδαστές της ανώτερης επαγγελματικής Σχολής Χορού «Αλέξανδρος Χατζιάρας», της ερασιτεχνικής σχολής «Χοροέκφραση» Μαρίας Πολίτη, μαθητές του Καλλιτεχνικού Σχολείου Γέρακα και του Μουσικού Σχολείου Πειραιά, μέλη θεατρικών και μουσικών θιάσων και πολλοί άλλοι, όπως και εργαζόμενοι και συνταξιούχοι της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης μαζί με τις οικογένειές τους. [ΝΑΥΠΗΓΟΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΖΩΝΗ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ]

Χρήστος Οικονόμου – Γιάννης Χρυσούλης

Διαδρομές

Δύο σύγχρονοι Έλληνες συγγραφείς, ο Χρήστος Οικονόμου και ο Γιάννης Χρυσούλης, επεξεργάζονται με τη μορφή μονολόγων δύο από τα πιο βασανιστικά προβλήματα της σημερινής κοινωνίας: τη μετανάστευση και την ανεργία. Με πρωταγωνιστές έναν άντρα και μια γυναίκα, κάθε συγγραφέας με τον δικό του τρόπο και την προσωπική του αισθητική, κάποτε με το στοιχείο του τραγικού, συχνά με εκείνο του σουρεαλισμού και του χιούμορ, προσπαθεί να καταδείξει τις βαθύτατες επιδράσεις αυτών των προβλημάτων στην καθημερινή ζωή, στον ψυχισμό και στα ματαιωμένα όνειρα πολλών συνανθρώπων μας. [ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΣ]

Αποστολία Παπαδαμάκη

In the Eyes of God – Ολονυχτία

Τα πάντα μέσα στο Σύμπαν είναι Ένα, μια απέραντη ενιαία και αδιαίρετη ενότητα. Μέσα σε αυτή την ενότητα χάνεται η έννοια «άτομο» και «εγώ». Τι ρόλο παίζει η πίστη στον παραπάνω συλλογισμό, που τελευταία αποδείχτηκε και επιστημονικά; Ο Πειραιάς υπήρξε πάντα ένας τόπος συνάντησης Ανατολής και Δύσης. Οι δύο πόλοι σκέψης, του Δυτικού πολιτισμού και της Ανατολικής φιλοσοφίας, θα λειτουργήσουν σε ένα παράλληλο επίπεδο. Οι θεατές-πρωταγωνιστές καλούνται να συναντηθούν σε μια ολονυχτία, να αλληλεπιδράσουν, να εγκαθιδρύσουν μια βαθιά ανθρώπινη επαφή μέσα από την τέχνη, σε ένα υπερβατικό δικό τους δημιούργημα με θέμα την πίστη και γύρω από το ερώτημα: «Τι νομίζουμε ότι είναι ο θεός;». Καθοδηγητές η χορογράφος Αποστολία Παπαδαμάκη μαζί με τον συνθέτη Τρύφωνα Κουτσουρέλη και τους συνεργάτες τους από τον επιστημονικό και τον καλλιτεχνικό χώρο. [ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ]

Άρια Μπουμπάκη

dance meetings (piraeus version)

Το dance meetings (piraeus version) είναι ένα χορευτικό πρότζεκτ που θέτει σε κίνηση τον Πειραιά. Κάτοικοι της πόλης συναντιούνται με τη χορογράφο και χτίζουν μαζί έναν κόσμο με κύρια εργαλεία το σώμα, την κίνηση, το περιβάλλον τους (εικαστικό, φυσικό, αστικό), τον ρυθμό και τον χορό. Χωρίς προκαθορισμένο σενάριο ή χορογραφία, σώματα που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους ακολουθούν τη φυσική πορεία των βημάτων τους, δίνοντας έναν νέο χορευτικό ρυθμό στην πόλη. [ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ]

Βάσια Βαλκανιώτη

Ορίζοντας δρόμου

Μια χορευτική διαδήλωση, ένα ανοιχτό κάλεσμα στους ανθρώπους της πόλης του Πειραιά να συναντηθούν, να εκφραστούν ξυπνώντας το σώμα τους κινητικά, να πορευτούν προς του καθενός το «ιερό», το «ασφαλές», το «αγαπημένο», να νιώσουν πιο ζωντανοί μέσω του χορού. Μια διαδρομή στους δρόμους του Πειραιά, που αναζητά νέους τρόπους/πιθανότητες/προοπτικές να βιώσει κανείς την ελευθερία τόσο σε προσωπικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Ο χορός ανοίγει στον δημόσιο χώρο σαν αφορμή διαπολιτισμικού, καλλιτεχνικού και πολιτικού διαλόγου. [ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ]

Ανθή Γουρουντή

Κώστας Νούρος: ξένος δυο φορές

Παράσταση σε ταβέρνες Ο Κώστας Μασσέλος ή Νούρος υπήρξε μια ιδιαίτερη περίπτωση τραγουδιστή, του οποίου το ταλέντο άνθησε τόσο στη Σμύρνη όσο και στον Πειραιά. Η φωνή, αλλά και η ζωή του σφράγισαν μοναδικά και ανατρεπτικά το ρεμπέτικο. Μοναχικός και αλύτρωτος τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο βίο του, σφράγισε με τη βελούδινη φωνή του την πρώτη περίοδο του σμυρνέικου/ρεμπέτικου τραγουδιού και δημιούργησε ρήγμα στα στερεότυπα ερωτικής συμπεριφοράς του ρεμπέτη. Δύο φορές πρόσφυγας, μπόλιασε με τη φινέτσα του το μπρούτο πειραιώτικο ρεμπέτικο, μένοντας συγχρόνως αόρατος, μια ντελικάτη φιγούρα που δεν χωρούσε στα στερεότυπα μιας συντηρητικής κοινωνίας. [ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ]

Εύα Στεφανή

Χαιρετισμοί Βίντεο 10’

Πορτρέτα γυναικών διαφορετικών ηλικιών, κοινωνικών τάξεων και εθνοτήτων από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. Μέσα από αποσπάσματα αφηγήσεων επιχειρείται ένα παλίμψηστο ιστοριών και μια τοιχογραφία προσώπων. Η διαφορετικότητα γίνεται το έναυσμα για την αφήγηση, στο κέντρο της οποίας παραμένει η γυναικεία μορφή. [ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ]

Ελένη Κυραμαργιού - Ομάδα Παιχνιδιού «Από το μηδέν στο άπειρο»

Παίζοντας με την Ιστορία

Πυκνοί καπνοί, η κόκκινη από το θειάφι θάλασσα, το μολυσμένο υπέδαφος, οι ήχοι των μηχανών θα περιμένουν τους μικρούς μαθητές των σχολείων της πόλης που θα ξεχυθούν στον χώρο του πρώην εργοστασίου της Εταιρείας Λιπασμάτων. Μέσα από δημιουργικά παιχνίδια και κατασκευές ζωντανεύει η ιστορία ενός εγκαταλειμμένου εργοστασίου και οι μικροί μαθητές μεταμορφώνονται από θεατές σε πρωταγωνιστές παιχνιδιού. Στο τέλος της δράσης δημιουργούν οικολογικές κατασκευές και φυτεύουν φυτά στον χώρο. [ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ]

Γιάννης Γονατίδης – Χρήστος Χρυσανθόπουλος / Αρχείων Τάξις

Πειραιολογία

Συναντήσεις μνήμης: άνθρωποι με αφηγήσεις, φωτογραφίες, αντικείμενα, αρχεία, γεύματα σε δημόσιους χώρους διαμορφώνουν ένα πλαίσιο διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν. Ένα ζωντανό μουσείο για την καταγωγή, το φύλο και τη θρησκεία μέσα στην πόλη του Πειραιά. Ανταλλαγή εμπειριών και αναμνήσεων σε μια επανεξέταση του ιδιωτικού και του δημόσιου, του ατομικού και του συλλογικού. [ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΝΙΚΑΙΑΣ, ΠΑΡΚΟ ΔΗΛΑΒΕΡΗ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΣΤΕΛΛΑΣ, ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ]

Ειρήνη Μαργαρίτη

Οι Πειραιώτες ανοίγουν τα σπίτια τους

Τι είναι το σπίτι μας; Η πατρίδα μας, το μέρος όπου γεννηθήκαμε, το σπίτι όπου ζουν οι αγαπημένοι μας, ή απλώς ο χώρος όπου κατοικούμε; Το καταφύγιό μας ή το μέρος όπου μπορεί ακόμη και να κινδυνεύουμε; Τα σπίτια έχουν να πουν τις δικές τους ιστορίες. Μικρές και μεγάλες. Μια σειρά δράσεων που λαμβάνει χώρα σε σπίτια. Μια αφορμή για να ανακαλύψουμε τις ιστορίες των άλλων. Να επισκεφτούμε τις διαφορετικές ζωές που κρύβονται σε τέσσερις τοίχους, και που ίσως στην πραγματικότητα να μην είναι τόσο διαφορετικές. [ΣΠΙΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ]

Χρήστος Χρυσόπουλος – Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών

Κοινός τόπος

Ο συγγραφέας Χρήστος Χρυσόπουλος και η εικαστικός Αναστασία Δούκα επιμελούνται, σε συνεργασία με το Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά και με την υποστήριξη της πλατφόρμας Fairead, ένα πρόγραμμα συμμετοχικής δημιουργίας στο οποίο οι διδάσκοντες και οι μαθητές του ΑΣΜΠ διερευνούν συνεργατικά και παρουσιάζουν με ποικίλα μέσα το «σχολείο» ως ιδανικό κοινό τόπο μάθησης, κατανόησης, ονείρου και ζωής. [ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ]

Άννα Τσίχλη - Χριστίνα Ζώνιου – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Έρωτας ή τίποτα.

Ιστορίες του Πειραιά Ιστορίες από διαφορετικές εποχές, διαφορετικές καταστάσεις και διαφορετικούς χώρους: οι βομβαρδισμοί του Πειραιά στον πόλεμο, οι πρόσφυγες του χτες και του σήμερα, οι άνθρωποι και οι χώροι, η πύλη Ε7 του λιμανιού, ο σταθμός του ΗΣΑΠ, τα παράνομα στέκια του Πειραιά φωτίζονται μέσα από τις παραστάσεις των φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Οι παραστάσεις βασίζονται στις τεχνικές του θεάτρου-ντοκουμέντου και του θεάτρου της επινόησης. [ΣΤΑΘΜΟΣ ΗΣΑΠ]

Σεβαστή Στρογγυλού – Ενιαίο Λύκειο Καμινίων

Καπέλων δρώμενα

Ένα πρόγραμμα συλλογικής δημιουργικής συγγραφής θεατρικού έργου με άξονα τη σημειολογία του καπέλου και στόχο τη γεφύρωση οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτισμικών αντιθέσεων. Βασισμένο σε συνεντεύξεις από άτομα που φορούν καπέλο από επιλογή ή υποχρεωτικά, με στόχο τον αυτοπροσδιορισμό ή/και τον ετεροπροσδιορισμό τους. [ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ]

Νίκος Διαμαντής – Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ Bridging Diversities

Πώς να γεφυρώσεις διαφορετικότητες μέσα από την τέχνη; Προσευχές, όνειρα, συναισθήματα και γνώσεις συνδιαμορφώνουν ποικίλες δράσεις σε διάφορα σημεία του Πειραιά. Στο επίκεντρο των δράσεων των φοιτητών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών βρίσκονται θέματα όπως τα άτομα με αναπηρία, διαφορετικές εκδοχές του τόπου, το φύλο κ.ά. [ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ, ΤΡΟΥΜΠΑ, ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ]

 

FOLLOW US

Youtube
Gravity custom web