Νίκος Διαμαντής

Καλλιτεχνικός Διευθυντής

Νίκος Διαμαντής/ Καλλιτεχνικός Διευθυντής

Ο Νίκος Διαμαντής γεννήθηκε στον Πειραιά. Σπούδασε θέατρο στην Θεσσαλονίκη στην Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης. Σπούδασε Φυσική στο ΑΠΘ και το 1985 Ίδρυσε το Θέατρο Σημείο. Έχει σκηνοθετήσει και έχει παρουσιάσει σύγχρονους συγγραφείς, Έλληνες και ξένους , πολλούς από αυτούς για πρώτη φορά στην Ελλάδα (Χάινερ Μύλλερ, Μπερνάρ Μαρί Κολτές, Λουντμίλλα Πετρουσέφσκαγια,Κώστας Κατσουλάρης,Αντώνης και Κωσταντίνος Κούφαλης ) κ.α.

Δραστηριότητα καλλιτεχνική και εκπαιδευτική 

  • Είναι πρόεδρος της Επιτροπής θεατρικών βραβείων δόκιμων συγγραφέων του Υπουργείου Πολιτισμού.
  • Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τμήμα θεατρικών Σπουδών, σκηνοθεσία από το 2010 μέχρι σήμερα. 
  • Έχει διατελέσει διευθυντής στην Δραματική σχολή του Εμπρός.
  • Έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Πατρών καθώς και στο Πανεπιστήμιο Ναυπλίου, Σχολή καλών Τεχνών Τμήμα Θεατρικών σπουδών, από το 2002, σκηνοθεσία και υποκριτική.
  • Έχει διδάξει και διδάσκει υποκριτική σε πολλές Δραματικές σχολές καθώς και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
  • Έχει διευθύνει το Εργαστήρι θεατρικής Γραφής που έγινε για πρώτη φορά σε Κρατικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.
  • Έχει συμμετάσχει σε διάφορα διεθνή συνέδρια και Φεστιβάλ εκπροσωπώντας την Ελλάδα κατόπιν επιλογής του ΥΠΠΟ.
  • Έχει διδάξει σε πολλά σεμινάρια διεθνή και ελληνικά, υποκριτική και σκηνοθεσία.
  • Έχει συμμετάσχει σε επιτροπές του Υπουργείου Πολιτισμού για το σύγχρονο Ελληνικό έργο και γιά την Θεατρική Παιδεία.
  • Έχει συμμετάσχει στην Επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού για τις εισαγωγικές εξετάσεις Δραματικών Σχολών.
  • Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Επιτροπής πτυχιακών και εισαγωγικών εξετάσεων των Δραματικών σχολών.
  • Έχει διατελέσει πρόεδρος της επιτροπής θεατρικών βραβείων νέων συγγραφέων του Υπουργείου Πολιτισμού.


Σημαντικά έργα και συγγραφείς 

1.  Σάμουελ Μπέκετ (Η τελευταία μαγνητοταινία του Κράπ, Λίκνισμα, Σκιρτήματα, Τότες που)
2.  Χάρολντ Πίντερ (Προδοσία, Βουνίσια γλώσσα, Σιωπή και Τοπίο)
3.  Χάινερ Μύλλερ (Μηχανή Άμλετ, Περιγραφή εικόνας)
4.  Μπερνάρ Μαρί Κολτές (Ρομπέρτο Ζούκο)
5.  Πέτερ Χάντκε ( Η ώρα που δεν ηξερε τίποτα ο ένας γιά τον άλλο)
6.  Νήλ Λαμπιούτ (Εξιλέωση)
7.  Λουντμίλλα Πετρουσέφσκαγια (Ένα ποτήρι νερό)
8.  Στανισλάβ Ιγκνασυ Βίτκιεβιτς (Η σονάτα του Βελζεβούλη)
9.  Κρίστα Βολφ (Μήδεια)
10. Σάρα Κέιν (Ψύχωσις 4.48)
11. Μαρκερίτ Ντυράς (Η αγγλίδα ερωμένη)
12. Ινγκμαρ Μπέργκμαν ( Μέσα από τον σπασμένο καθρέφτη,Σκηνές από ένα γάμο )
13. Γιόν Φόσσε  ( Καιομένη )
14. Γουίλιαμ Γουόλτον  ( Η Αρκούδα ) κ.α.
15. Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι ( Ηλίθιος )

16.Μαρσέλ Προυστ (Αναζητωντας τον χαμένο χρόνο )

Έχει σκηνοθετήσει έργα κλασσικού ρεπερτορίου όπως: Πωλ Κλωντέλ (Ο κλήρος του μεσημεριού), Αύγουστος Στρίντμπεργκ (Ονειρόδραμα), Σαίξπηρ (Τρικυμία, Σονέτα) κ.α.
Έχει σκηνοθετήσει έργα Αρχαίας Ελληνικής Τραγωδίας: Ηλέκτρα και Τραχίνιες του Σοφοκλή καθώς και Μήδεια του Ευριπίδη
Έχει σκηνοθετήσει Αριστοφάνη -Ταξίδι στη χώρα της ουτοπίας, παράσταση βασισμένη σε 6 κωμωδίες του Αριστοφάνη.

Έχει σκηνοθετήσει έργα σύγχρονων Ελλήνων σημαντικών θεατρικών συγγραφέων, πολλά από αυτά για πρώτη φορά η επίσης πολλά από αυτά σε παραγγελία του θεάτρου Σημείο, όπως 

1. Παύλος Μάτεσις (Ενοικιάζεται φύλακας άγγελος)
2. Βασίλης Ζιώγας (Το προξενιό της Αντιγόνης, Η κωμωδία της μυίγας, Φιλοκτήτης, Ο Δον Κιχώτης σε νέες περιπέτειες)
3. Γιάννης Χρυσούλης (Η επιστροφή των Τσε, Ιστορίες της πόλης)
4. Στέλιος Λύτρας (Ιουλιέτα των Μάκιντος)
5. Κώστας Κατσουλάρης (Όταν ο λύκος δεν είναι εδώ)
6. Γιάννης Παπάζογλου (Οι εξόριστοι)
7. Αντώνης και Κωνσταντίνος Κούφαλης (Το σπίτι με τα δώρα, Ο στρατός της Σωτηρίας)
8. Βασίλης Κατσικονούρης (Η φανέλα) στις αναγνώσεις του Εθνικού θεάτρου, κ.α.
9. Κεχαίδη -Χαβιαρά ( Με δύναμη απο την Κηφισιά )

 

Έχει δημιουργήσει και σκηνοθετήσει τις σκηνικές συνθέσεις


1. Ο κανένας- σύνθεση 23 σύγχρονων συγγραφέων (Β. Βασιλικός, Λ.Παπαδόπουλος, Θ.Νιάρχος, Κ.Μουρσελάς, Γ.Μανιώτης, Β.Κατσικονούρης κ.α.)
2. Μουσείο ανθρώπινης συμπεριφοράς στο Φεστιβάλ Αθηνών
3. Under - κρυμμένες φωνές παρέμβαση πάνω στο μεταναστευτικό και τον ρατσισμό.

 Έχει σκηνοθετήσει έργα για το Εθνικό Θέατρο -Το πανηγύρι του Αγίου Οβιδίου του Αντόνιο Μπουέρο Βαγιέχο και γιά το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος - Ταξίδι στην έρημο του Γιάννη Παπάζογλου και Αριστοφάνης- Ταξίδι στην χώρα της ουτοπίας, καθώς και σε πολλούς άλλους επιχορηγούμενους φορείς.


Έχει σκηνοθετήσει πολλά θεατρικά έργα για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.
Έχει διευθύνει για το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το Φεστιβάλ Ελληνικού λόγου για τρείς συνεχόμενες περιόδους, στο οποίο παρουσιάστηκαν περίπου 50 ελληνικά έργα των τελευταίων 50 ετών.


Έχει διευθύνει για  το Δημοτικό Θέατρο το πρόγραμμα Γεφυρώνοντας τις διαφορετικότητες,-2017, Άτλας  - 2018  και Ανθρωπότητες  - 2019, πρόγραμμα με το οποίο το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά συμμετείχε στο Φεστιβάλ Αθηνών.
 


Παραστάσεις στο εξωτερικό και συμμετοχές σε Φεστιβάλ 

Τέλος συμμετείχε με παραστάσεις του Θεάτρου Σημείο σε σημαντικά Διεθνή Φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό όπως Βερολίνο-1988,Κάιρο-1990 και 1996,Αμβέρσα -1993,Δελφοί 1990 και 1998,Θεσσαλονίκη - 1997 , Κύπρος 1998 ,2000 και 2008,Μπουντρίντ 2000,Κούβα - 2005,Πάτρα - 2006, Σεράγεβο - 2002.
Έχει συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Αθηνών το 2012 και το 2013 με το Μουσείο Ανθρώπινης Συμπεριφοράς, στο Μουσείο Μπενάκη.

 

ΟΠΕΡΑ 

Έχει σκηνοθετήσει όπερα για την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης τα έργα Τόσκα του Πουτσίνι  και Τραβιάτα του Βέρντι, καθώς επίσης την σύγχρονη όπερα για την Λυρική σκηνή το 2013 και την Αρκούδα του Γουίλιαμ Γουόλτον διασκευή της Αρκούδας του Τσέχωφ το 2014 καθώς και την Ρέα του Σαμάρα το 2015.
 


Πρόταση καλλιτεχνικών προθέσεων

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, είναι ένα θεατρικό οικοδόμημα - μνημείο, χωρίς υφολογικές φλυαρίες και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονήματα της Ελλάδας. Απλό, αυστηρό,  με ήρεμους και αρμονικούς όγκους επιβάλλεται και δεσπόζει αμέσως χωρίς να κραυγάζει.

Το Δημοτικό Θέατρο με το παρελθόν λειτουργίας του, συνεχίζει και γεννά μνήμες στους κατοίκους του Πειραιά, οι οποίες δημιουργούν την προσδοκία μιας νέας θεατρικής ακμής. Ο συμβολικός χαρακτήρας του στενά συνδεδεμένος με το λιμάνι του Πειραιά, το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, αποτελεί πύλη διάχυσης προς την πόλη του Πειραιά και της Αθήνας, την Ελλάδα, τα Βαλκάνια  και το εξωτερικό.

Η αντιμετώπιση ενός θεάτρου - μνημείο όπως το Δημοτικό Θέατρο οφείλει να παίρνει υπ’ όψιν τις πολλές παραμέτρους, όπως την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του Πειραιά, τη δυναμική που αναπτύσσει το λιμάνι και ο τουρισμός του, τη σύγχρονη θεατρική γλώσσα και δημιουργία, την εκπαιδευτική λειτουργία του, τη δυνατότητα παρουσίασης μουσικών ειδών από όπερα μέχρι σύγχρονη μουσική, αλλά και γενικά να αναπτύξει ένα δίκτυο παρέμβασης από όλη τη σύγχρονη πνευματική δημιουργία και με την αναπτυξιακή λογική που μπορεί να προσδώσει στο κέντρο του Πειραιά να το καταστήσει μια  κεντρική κομβική παρουσία στην πολιτιστική ζωή.

Ταυτόχρονα,  η ιδιαίτερη γεωγραφική του θέση  (ευρισκόμενο  πάνω  στον άξονα που συνδέει Αθήνα και Πειραιά) αποτελεί πλεονέκτημα καθώς όντας φυσική απόληξη των οδών Πειραιώς και Συγγρού, συνδέει πολιτιστικά την Αθήνα, με την Στέγη, το Αστεροσκοπείο, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, αλλά και το Μουσείο Μπενάκη, το Ίδρυμα Κακογιάννη, την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Σχολείο, το Εθνικό Θέατρο, με τον Πειραιά λίγο πριν διαχυθούν μέσα από το λιμάνι.

Με βάση αυτό, το Δημοτικό Θέατρο μπορεί  να αποτελέσει πολιτιστική οδό, δρόμο και πυλώνα πολιτιστικού σχεδιασμού - παρέμβασης  και έντονης δημιουργίας. 

Η θέση του στον ομφαλό του Πειραιά είναι κομβική καθώς μπορεί να μεταμορφωθεί σε  πύλη πολιτισμού, σύνδεσμος μεταξύ της Δημοτικής Πινακοθήκης, των Πολιτιστικών Ιδρυμάτων του Πειραιά  και των μακρών τειχών. Επιπρόσθετα μπορεί να συμβάλλει στη δημιουργία της Πολιτιστικής Ακτής  με το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων καθώς και άλλους χαρακτηριστικούς τόπους - συνοικίες του Πειραιά από τη Σαλαμίνα μέχρι τα Προσφυγικά της  Κοκκινιάς.

Το Δημοτικό θέατρο Πειραιά, μπορεί να αποτελέσει με τον μοναδικό χαρακτήρα του,  μοχλό πολιτισμού, εκπαίδευσης, τουρισμού και ανάπτυξης.


Προθέσεις

Σύγχρονες παραγωγές, ρεπερτόριο υψηλού επιπέδου, καινοτομία, εξωστρέφεια, κινητικότητα και συνεργασίες, άνοιγμα προς την τοπική κοινωνία και την νεολαία, διάχυση στα πολυμέσα, εργαστήρια, εκθέσεις, ομιλίες, αποτελούν έναν σύγχρονο παρεμβατικό πολυχώρο. Ουσιαστικά το Δημοτικό θέατρο θα λειτουργεί σαν ένα κέλυφος παραγωγής πολιτισμού και καλλιτεχνικής παρέμβασης σε όλο τον χώρο του Πειραιά και όχι μόνο. Προς τούτο, χρειάζεται καθαρό οργανόγραμμα λειτουργίας, εξορθολογισμός της λειτουργίας του σε οικονομικό, τεχνικό και λειτουργικό επίπεδο  Κυρίως χρειάζεται χρόνος και υπομονή, καθώς ο πολιτισμός είναι ανάπτυξη μέλλοντος.

Νίκος Διαμαντής

  • diamanths_n_(7)
  • img_4010
  • nick_diamantis1
  • níkos_diamantís_01_jpg_pm

FOLLOW US

Youtube
Gravity custom web